Het kleine mysterie aan de Vogelpers is opgelost. We hadden zelfs geen detective nodig om de verdwijning van de vogels van Miro da Costa ter hoogte van Borremans Sanitair opgehelderd te krijgen. Ze werden wel open en bloot van hun sokkel gehaald - met de gewaardeerde medewerking van een stevige kraan uit het niet zo verre Brakel, waar de lucht nog altijd helder blauw kleurt.
 |
| ©RNZ |
Of ze nadien richting Lariellestraat zijn gevlogen, is hoogst twijfelachtig. Betrouwbare bronnen die om evidente redenen anoniem wensen te blijven, bevestigen ons dat ze een veilig onderkomen hebben gevonden in de fonkelnieuwe klimaatneutrale stadsloodsen die je vanwege het prestige dat ze uitstralen in geen enkel opzicht kan of mag vergelijken met de voormalige stadsmagazijnen (magazijnen!, wie bedenkt toch zulk een denigrerende naam) aan de Suikerkaai.
Er zou ook beloofd zijn dat ze te gepasten tijde en al dan niet stevig gekooid, terug worden gebracht naar de hun vertrouwde omgeving. Vanwaar ze uitkijken kunnen naar de imposante azuurblauwe constructie die het kleine station van de stad overkoepelt.
Dit laatste moet elke rechtgeaarde Hallenaar toch stevig in het oog houden. Vooral ietwat oudere ingezetenen der stad herinneren zich nog levendig dat de brokstukken, al dan niet genummerd, van het oude en alom bewonderde station jarenlang lagen te niksen, precies op de plek waar nu de hypermoderne stadswerkplaatsen en loodsen huizen, uiteindelijk door het stadsbestuur zijn weggegeven of toch zo goed als (was het niet voor een symbolische frank? of vergissen we ons daarin en heeft de opkoper nog geld toe gekregen om alles ordentelijk te ruimen?)
Hou je hart vast en bid tot alle engelen en heiligen, steek een kaars aan in de Basiliek, doe een noveen, met maar één doel en intentie: laat die vogels behouden terugkeren. Zo kunnen ze ons krijsend, fluitend of zingend waarschuwen, mocht ook dat nieuwe station onverhoeds verdwijnen.
Want : "Ach meneer een mooie vogel wil ik zijn, met sterke vleugels alstublieft meneer Merlijn....." (Tim Visterin 1970) zingt onze stad toch haast elke dag in de meest kleurrijke aller toonaarden.
